“Mensen denken soms dat de veerpont aan een kabel vastzit en vanzelf heen en weer gaat. Maar dat is niet zo”, vertelt Willem. “Varen op het IJ is juist lekker uitdagend. Het is alsof ik dwars de drukke A6 oversteek: ik manoeuvreer continu tussen binnenvaart en pleziervaart. Mijn aandacht mag geen moment verslappen.” 

Willem begon op zijn 17e met varen. “Ja, zo gaat dat op Urk”, lacht hij. “Als je jong bent, wil je snel geld verdienen. Maar toen ik ouder werd, wilde ik meer tijd aan wal doorbrengen bij mijn vrouw en kinderen.” 

Hij vond een baan bij een visverwerkingsbedrijf, maar na een aantal jaren kwamen de muren op hem af. “Ik wilde weer het water op. Op Urk werken meerdere mensen op de veerpont en door hun enthousiaste verhalen besloot ik te solliciteren. Zo kon ik weer varen én mijn kinderen af en toe naar school of de sportclub blijven brengen.” 

De pont onder controle

Willem had al veel ervaring op zee en een groot vaarbewijs op zak. Toch was het varen op de pont in het begin even wennen. “Een gewoon schip heeft één schroef achter. Een veerpont heeft er eentje voor én achter. Daardoor is de pont heel wendbaar, waardoor ik makkelijk om ander verkeer heen kan varen.” 

Ook het aanlanden vroeg wat oefening. “De pont moet de wal bijna ‘kussen’. Anders vallen alle reizigers om. Gelukkig is dat nog nooit gebeurd. Door mijn mentoren heb ik de fijne kneepjes van het vak goed geleerd. Ik kan de pont nu in alle hoeken en gaten manoeuvreren.” 

Varen met verhalen

Inmiddels werkt Willem nu een jaar als schipper bij GVB. “Het is op de veren nooit saai. Ik werk samen met verschillende collega-schippers. Met sommigen klikt het zo goed dat we ook buiten het werk afspreken. Ook luister ik graag naar de verhalen van de oude garde. Vroeger moest de pont bijvoorbeeld nog omdraaien op het water, omdat er maar aan één kant een klep zat. Gelukkig is nu is alles veel groter en moderner.” 

Hij vervolgt: “Elke dag vaar ik een andere route, dat houdt het ook afwisselend. Daarbij zie ik natuurlijk veel verschillende reizigers: vaste klanten die naar hun werk gaan, toeristen die alles willen ontdekken en jongeren die uit zijn geweest. In de zomer zeg ik vaak: ‘We zitten hier op het mooiste terras van Nederland.’”