Roos droomt ervan om samen met haar vriend een bus om te bouwen tot woning en daarmee door Europa te reizen. “Natuurlijk is het dan handig als je een bus kunt besturen”, lacht ze. Daarom solliciteerde ze bij GVB. Op de selectiedag zat ze voor het eerst achter het stuur en mocht ze een stukje rijden met een instructeur naast zich. “Ik vond het heel spannend, maar voelde me tegelijkertijd superstoer. Op dat moment wist ik: dit is echt iets voor mij.” 

Vluchtheuvel 

De opleiding duurt 3 maanden en bestaat uit een theorie- en een praktijkdeel. Roos: “In de theorielessen leer je onder andere hoe je met reizigers omgaat en hoe het zit met rijtijden. Het is best veel leerwerk, maar goed te doen. De praktijklessen vond ik het leukste. Ik had een leermeester die mij goed begeleidde. Dat was heel fijn. Wat ik het moeilijkste vond? Gevoel krijgen voor de lengte en breedte van de bus. Toen ik tijdens de les een keer links moest voorsorteren, zag ik bijna een vluchtheuvel met een paal over het hoofd. Het ging nét goed.”

Inmiddels heeft Roos al een paar maanden haar busrijbewijs. “Het rijden gaat prima, maar soms ben ik zo gefocust op het verkeer en het besturen van de bus dat er weleens iets misgaat. Zoals laatst. Door een omleiding raakte ik in de war, waardoor ik een verkeerde route nam. Het was in de Bijlmer, midden in de ochtendspits, dus de bus zat vol mensen die naar hun werk gingen. Je begrijpt dat die niet blij met me waren.”  

Noodknop 

Ondanks de stress hield Roos het hoofd koel. “Ik bood via de intercom mijn excuses aan en stopte bij het dichtstbijzijnde metrostation, zodat de reizigers konden overstappen. Sommige mensen waren een beetje geïrriteerd. Of ik me daar zorgen over maakte? Eigenlijk niet. Tijdens de opleiding ben ik goed voorbereid op moeilijke situaties én ik heb een noodknop voor als het echt uit de hand loopt. Bovendien heb ik jaren in de horeca gewerkt. Daardoor weet ik goed hoe ik moet omgaan met mensen. En de meeste reizigers zijn gewoon aardig. Ze groeten vriendelijk of maken een praatje met me. Dat maakt mijn werk hartstikke leuk.”